Ułatwienia dostępu
Stosowana Analiza Zachowania to podejście naukowe, dokładnie zbadane i opisane, które umożliwia rozumienie i modyfikowanie zachowań. Wykorzystuje ona wieloletnie doświadczenia, liczne badania, teorie i zasady dotyczące zachowań rozumianych bardzo szeroko.
Stosowana Analiza Zachowania (SAZ), znana również jako Applied Behavior Analysis (ABA), stanowi naukową podstawę wielu oddziaływań określanych w Polsce jako terapia behawioralna. Jej celem jest nie tylko rozumienie i wspieranie zmiany zachowania, ale przede wszystkim lepsze poznanie człowieka, jego indywidualnych potrzeb, możliwości, zainteresowań i sposobów komunikowania się. Podejście to znajduje zastosowanie między innymi w edukacji, terapii dzieci z zaburzeniami rozwoju oraz we wspieraniu rozwoju umiejętności komunikacyjnych, społecznych i samodzielności.
Humanistyczny wymiar pracy opartej na SAZ wyraża się w szacunku dla indywidualności każdej osoby oraz w poszukiwaniu takich form wsparcia, które odpowiadają na jej rzeczywiste potrzeby i możliwości. Analiza zachowania powinna służyć poprawie jakości życia, rozwijaniu samodzielności, wzmacnianiu poczucia sprawczości oraz tworzeniu warunków do aktywnego uczestnictwa w relacjach społecznych i codziennym życiu. Oznacza to poszukiwanie indywidualnych dróg rozwoju, a nie podporządkowywanie człowieka jednemu, uniwersalnemu schematowi postępowania.
W praktyce terapeutycznej szczególne znaczenie ma uważna obserwacja, analiza potrzeb i możliwości osoby oraz wspólne poszukiwanie rozwiązań, które mogą wspierać jej rozwój. Planowanie oddziaływań powinno uwzględniać godność, prawa, bezpieczeństwo, dobrostan i perspektywę osoby korzystającej ze wsparcia, a także szacunek dla jej rodziny i najbliższego otoczenia. Celem jest rozwijanie umiejętności, które mają rzeczywiste znaczenie w życiu danej osoby, z poszanowaniem jej indywidualności i prawa do dokonywania wyborów.
Profesjonalne stosowanie zasad analizy zachowania wymaga odpowiedniego przygotowania specjalistów, umiejętności prowadzenia obserwacji, analizowania danych oraz planowania i oceny skuteczności podejmowanych działań. Wiedza naukowa powinna iść w parze z wrażliwością etyczną, refleksją nad potrzebami człowieka oraz odpowiedzialnością za wpływ podejmowanych interwencji na jego codzienne życie. Dlatego istotne znaczenie mają wysokiej jakości studia, szkolenia, praktyka zawodowa, superwizja i stały rozwój kompetencji.
Osoby, które chcą rozwijać swoje kompetencje w tym obszarze, mogą zapoznać się z informacjami dotyczącymi Certyfikatu Analityka Zachowania (CAZ), studiów podyplomowych ze Stosowanej Analizy Zachowania oraz stażu praktycznego. Przygotowanie zawodowe w tym obszarze powinno łączyć wiedzę opartą na badaniach, umiejętności praktyczne i zasady etycznej pracy z człowiekiem.
Zastosowanie metody SAZ w terapii leży w najgłębiej pojętym interesie terapeuty oraz klienta czy pacjenta ze względu na jej unikalne właściwości:
W Polsce SAZ (ang. Applied Behavior Analysis – ABA) jest powszechnie kojarzona z terminem terapia behawioralna, który nie w pełni oddaje, czym SAZ jest rzeczywiście
Zastosowanie Stosowanej Analizy Zachowania (SAZ) w terapii i edukacji może przynosić istotne korzyści zarówno osobom korzystającym ze wsparcia, jak i ich rodzinom oraz całemu otoczeniu. Wartość tego podejścia wynika z połączenia wiedzy naukowej, systematycznej analizy zachowania oraz możliwości indywidualnego dostosowywania działań do potrzeb, możliwości i celów konkretnej osoby.
W Polsce Stosowana Analiza Zachowania (SAZ), określana w języku angielskim jako Applied Behavior Analysis (ABA), jest często kojarzona z terminem terapia behawioralna. Określenie to nie oddaje jednak w pełni szerokiego zakresu SAZ, która obejmuje nie tylko wspieranie zmiany zachowania, lecz także analizę potrzeb człowieka, rozumienie wpływu środowiska na jego funkcjonowanie oraz poszukiwanie indywidualnych możliwości rozwoju.
Humanistyczne podejście do SAZ zakłada, że wiedza naukowa i metody analizy zachowania powinny służyć człowiekowi – wspierać jego dobrostan, samodzielność, sprawczość i możliwość pełniejszego uczestnictwa w życiu. Dlatego skuteczność terapii należy rozpatrywać nie tylko przez pryzmat osiągania określonych celów, ale również ich znaczenia dla osoby, zgodności z jej potrzebami oraz wpływu na jej jakość życia.
Głównym celem Stosowanej Analizy Zachowania jest spowodowanie znaczącej zmiany w istotnych społecznie zachowaniach klienta, pacjenta poprzez wykorzystanie podejścia opartego na nauce i analizie. Metoda ta znajduje zastosowanie w większości dziedzin życia (Dinovi, 2018), m.in. w edukacji specjalnej, w szkołach ogólnych, znacząco podnosząc efektywność pracy nauczycieli i osiągnięcia uczniów.
SAZ jest również szeroko wykorzystywana w pracy z menedżerami, korporacjami w ramach zarządzania zachowaniami w organizacji (OBM) (Cooper, Heron, Heward, 2013). Z technik SAZ korzystają logopedzi, trenerzy personalni, dietetycy itp.
W ramach Stosowanej Analizy Zachowania wykorzystujemy techniki, które wywodzą się z praw rządzących zachowaniem człowieka. Dzięki nim uczymy zachowań potrzebnych do niezależnego życia, adekwatnych społecznie umiejętności oraz niwelujemy problemy społeczne. (Łukasz Próchowicz, Psychologia w praktyce, nr 12, listopad 2018).
Stosowana Analiza Zachowania, a szczególnie jej pozytywny nurt daje bardzo dobre rezultaty w terapii zaburzeń rozwoju dziecka, w tym autyzmu i zespołu Aspergera. Według badań naukowych zastosowanie tego modelu przynosi najlepsze i najszybsze efekty terapeutyczne a sam model terapii jest głęboko personalistyczny. W oparciu o wyłącznie pozytywne wzmocnienia intensyfikuje ciekawość poznawczą oraz harmonizuje indywidualny i całościowy rozwój dziecka.W Polsce model terapeutyczny pozytywnego nurtu Stosowanej Analizy Zachowania wykorzystywany jest z ogromnym powodzeniem w Przedszkolu Terapeutycznym IWRD oraz w Placówkach Rekomendowanych IWRD.
Wielu naukowców dokumentowało efektywność terapii behawioralnej już we wczesnych latach 60-tych (np. Ferster, DeMyer, 1961; Wolf, Risley, Mees, 1964). Badania pokazujące zasadność prowadzenia terapii behawioralnej w przypadku osób z autyzmem zostały przeprowadzone przez O.I. Lovaasa w 1964 roku oraz w latach 1970-1984.
Po zaprezentowaniu osiągnięć programu Lovaasa opublikowano wiele badań nad skutecznością terapii behawioralnej. Dowiodły one efektywności oddziaływań terapeutycznych opartych na założeniach analizy behawioralnej prowadzonych zarówno w specjalnie do tego powołanych ośrodkach (np. Eikeseth, Smith, Jahr, Eldevik, 2002; Fenske, Zelenski, Krantz, McClannahan, 1985; Harris, Handleman, Gordon, Krostoff, Fuentes, 1991), jak i w warunkach domowych (np. Andersen, Avery, DiPietro, Edwards, Christian, 1987; Brinbrauer, Leach, 1993; Smith, Groen, Wynne, 2000; Weiss, 1999).
W badaniach tych przy użyciu wystandaryzowanych testów udowodniono, że u dzieci, które przez co najmniej dwa lata uczestniczyły w intensywnym behawioralnym programie wczesnej interwencji, nastąpiła znaczna poprawa w zakresie funkcjonowania poznawczego, zachowań werbalnych, społecznych. Niektóre dzieci dzięki terapii funkcjonowały na poziomie normy intelektualnej (Sigman i in., 1999; Eikeseth i in., 2002; Howard i in., 2004).